Chronische Onstekingen

Een strijd tussen bacteriën en het lichaam, met de vorming van ontstekingshaarden!
Meest duidelijk te zien: Acné

Het meest voorkomend chronisch ziektebeeld.
Ook bij astma, reuma en eczeem zijn ontstekingshaarden aanwezig!

Chronische ontstekingen zijn niet te genezen met antibiotica.

Verwijdering is een goede maar niet gemakkelijke weg.


Chronische ontstekingshaarden in het lichaam veroorzaken chronische ziektes.

Ze komen het meest voor in de bovenste luchtwegen. Maar er zijn vele andere plaatsen mogelijk zoals galblaas, blinde darm of b.v. de baarmoeder. Ook bij eczeem onstaan deze reacties.
Heeft het afweersysteem het ontstekingsproces goed onder controle, dan geeft het weinig klachten ter plaatse. Men went eraan! De belangrijkste klacht is dan Vermoeidheid.

Heeft het afweesysteem geen goede controle dan ontstaan ziektebeelden zoals reuma en astma.
Door het altijd inslikken van pus: Maag-darmstoornissen, voedingsintolerantie en ook ADHD.


Genezing is zeer moeilijk, maar wel mogelijk!


Algemene beschouwing over infectieziekten veroorzaakt door bacteriën:

Als je over een goede gezondheid beschikt en een gemiddelde hygiëne nastreeft graast er op je huid een kudde van zo'n miljard bacteriën. Ongeveer honderdduizend op elke vierkante centimeter huid. Ze eten ongeveer 10 miljard huidschilfers die je dagelijks verliest.
Op het voorste deel van de neus (dit is ook huid) en in de vagina bevinden zich nog eens miljarden meer bacteriën. Ook in de haren klampen zich velen vast.
De spijsverteringsorganen -beginnend in de mond- bieden onderdak aan meer dan honderd biljoen microben in minstens vierhonderd soorten.

En al die bacteriën horen bij ons leven!
Zij verwerken onze afvalproducten en maken ze weer bruikbaar. Ze produceren vitaminen in onze darmen, zetten wat we eten om in bruikbare suikers en polysacchariden.

Ziektes ontstaan niet als gevolg van wat dit organisme je heeft aangedaan, maar wat je lichaam het organisme probeert aan te doen! Dus wat je afweermechanisme doet!

Maar het lichaam reageert pas als dit organisme de kans heeft gekregen binnen te dringen! Vervolgens bepaalt de werking van je afweermechanisme wat je voelt als je ziek bent. Dus het ziek zijn bepaald niet de ziekteverwekker maar de vernietiging of beschadiging van essentiële weefsels door ons afweersysteem.
Koorts is dus een zeer goede reactie!
Ziek worden is dus een zinnig antwoord op het binnendringen.

Wat is de oorzaak dat de bacteriën wel het lichaam kunnen binnen dringen?

De oorzaak is, in onze overtuiging, het gevolg van beschadiging van het beschermend weefsel. De huid heeft hiervoor een vetlaag, de slijmvliezen een slijmlaag.

Deze moet dus nooit verwijderd worden!

De beschadiging ontstaat door het handelen van de patiënt zelf.

De huid door met zeep flink te wassen, te krabben of zalven erop te smeren.
De slijmvliezen door hard te snuiten, hoesten, keelschrapen en zelfs te niesen.

Zie:
o.a. Irritaties, Snuiten
en Hoesten.


Is de ziekte chronisch geworden dan is dit het gevolg van medicatie en het doorgaan met de beschadiging!

Wat is dan het antwoord van het lichaam als de microben het lichaam zijn binnen gedrongen?

Hoe werkt het verdedigingsmechanisme?

Het micro-organisme ondervindt als eerste verdedigingslinie de wachters aan de poort in de huid en de slijmvliezen. een prachtig verdedigings-mechanisme! Dit wordt het humorale afweersysteem genoemd. Ze kunnen dus niet binnendringen!

Vandaar dat er vele bacteriën en virussen gevonden kunnen worden in neus en keel die geen ziekte veroorzaken. Ook bij ziekten waarbij Legionella, Sars of Vogelpest-virussen worden gevonden hoeft deze dus toch niet de veroorzaker zijn!
Zie: Sars en Vogelpest

Wanneer het micro-organisme ondanks de eerste barrière - dus bij flinke beschadiging ervan en meestal bij een algemene verminderde weerstand - toch ons lichaam binnendringt krijgt het te maken met ons cellulaire afweersysteem. Een zeer ingewikkeld cellensysteem dat voortdurend paraat is en instaat is diverse ziekteverwekkende micro-organismen op te ruimen.
Dit zijn zo'n 10 miljoen typen witte bloedcellen, elk ontworpen om een bepaald soort aanvaller te identificeren en te vernietigen.
Elke variëteit witte cel houdt een paar verkenners in actieve dienst die bij een aanval in actie komen en vervolgens direct om versterking vragen.
Als het lichaam deze legers maakt voel je je zeker al ziek. Begint de strijd dan ontstaat de genezing. De vorming van pus is dus een goed teken!
Onze actie zou dus moeten zijn de pus eventueel te verwijderen opdat deze niet teveel ophoopt en verder het lichaam de strijd zelf laten verrichten. Om dit goed te laten doen is bedrust dan wel van belang!

Zo gebeurde dit ook voordat het antibiotica tijdperk was aangebroken!

Toch is er ook een probleem dat niet iedere indringer wordt herkent bijvoorbeeld doordat bepaalde bacteriën toxische eiwitten afscheiden, of dat een verhullende kapsellaag is gevormd.

Maar ook dan heeft ons lichaam weer een systeem om de indringers te verwijderen.
Maar dan is er werkelijk een flinke oorlog ontstaan.

Als de reactie chronisch aanwezig blijft is dit dus door een fout in de behandeling.
Het niet verwijderen van de pus en het te gemakkelijk voorschrijven van medicamenten door de artsen.
Teveel worden lokale medicamenten op de huid of slijmvliezen gebracht die een normaal ( fysiologisch) herstel, na de beschadiging, niet mogelijk maken.
Het meest bekend zijn de corticoiden die het afweersysteem remmen in hun functie. De ziekte blijft dus bestaan, en de dokter zegt dat het chronisch is geworden!

Antibiotica ( een gif voor de bacteriën ) moeten via de maag en dan het bloed worden aangevoerd en kunnen heel vaak niet de indringers bereiken omdat het bloed niet in de plaatsen ( vaak holtes ) komt alwaar de bacteriën zich bevinden.
Het gevolg is dat volledige genezing dan niet mogelijk is en de achter gebleven infectiehaard door het afweersysteem wordt afgekapseld. De strijd daarbinnen kan dan chronisch doorgaan.

De interactie tussen micro-organismen - bacteriën, virussen, schimmels, protozoën, wormen - en ons lichaam is een oorlog of een wankele vrede. Bioterrorisme als een natuurlijk verschijnsel vormt dus een voortdurende dreiging voorons lichaam.

Een ander probleem is dat wanneer de wetenschap denkt over een afdoend bestrijdingsmiddel (antibioticum) te beschikken de vijand tracht zich aan dat strijdmiddel te onttrekken. Dat noemen wij resistentie van de bacterie.
Vandaar dat vóór een behandeling vaak een kweek gemaakt moet worden. Dus een uitstrijkje om te kijken welke bacterie aanwezig is, en hoe deze het best met welk antibioticum bestreden kan worden. Maar dan nog kunnen meestal niet alle bacteriën bestreden worden!

Bacteriën kunnen ook zelf ziek worden. Ze worden soms opgegeten door bacteriofagen.

Als de dokter niet weet welke bacterie is binnen gedrongen dan zegt hij al gauw dat het veroorzaakt is door virussen.
De patiënt legt zich er dan bij neer omdat deze weet dan dat virussen niet te bestrijden zijn. Maar is dat wel juist?

Virussen zijn eigenlijk zeer onbelangrijke organismen!
Ze zijn kleiner en eenvoudiger dan bacteriën en zijn zelf niet levend.

Geïsoleerd zijn ze inert en onschadelijk. Ze zijn gemakkelijk op de huid en slijmvliezen te vinden en dus aan te tonen.

Weten ze een gastheer binnen te dringen dan zijn ze al spoedig één en al bedrijvigheid. Ze komen dan tot leven.

Er zijn ongeveer vijfduizend soorten virussen bekend.
Ze zijn klein en eenvoudig en hebben weinig genen. De eenvoudigste bacterie heeft al duizenden genen, een virus minder dan tien.

Het belang van virussen wordt door virologen dan ook vaak veel te belangrijk voor gesteld.
Griep en verkoudheid worden- volgens deze bronnen- veroorzaakt door virussen!
Het is zeer de vraag of dit waar is. Zie: Verkoudheid 

De Nederlandse viroloog Ab Oosterhaus voorspelt, als een onheilsprofeet, ieder jaar de meest ernstige pandemieën. Tot nu toe traden deze echter de laatste decennia niet op. De laatste jaren zijn er geen influenzagolven geweest!
Wel in perioden van verminderde weerstand ( b.v. Kerst of Carnaval ) komt er meer verkoudheid of griep voor. Hij zou zich eens meer moeten afvragen wat de oorzaak daarvan is, en waarom zoveel mensen niet in die periode ( winter ) ziek worden.
Voor deze groep van wetenschapsmensen is alleen het virus een ziektemakende micro-organisme. In meer zijn zij niet geïnteresseerd. Zie: Virussen     vogelpest

Zo is er de strijd tegen het influenzavirus. Voor de virologen een interessant probleem!
Telkens verschijnen er varianten van dit virus gestoken in een nieuw eiwitjasje.
Ons afweersysteem herkent deze verkleedpartij niet direct en zo kan dit nieuwe virus wel toeslaan als de mogelijkheden zijn geschapen.
Vandaar dat ieder jaar opnieuw een zgn. Griepprik wordt gegeven met een nieuw aangepast vaccin.
Of dit nodig is moet wel in twijfel worden getrokken. Zie: Vaccinatie

Waar bevinden zich chronische ontstekingshaarden?

1. Luchtwegen
Patiënten met chronische problemen van de luchtwegen (vanaf het puntje van de neus tot diep in de longen) hebben bijna allemaal te maken met chronische ontstekingen aldaar. Het meest in Neus- en Keelamandelen en de neusbijholten, en dus niet in de longen.

De belangrijkste veroorzakers zijn Haemophilus influenza en Staphylococcus aureus.
Vanzelfsprekend zijn er veel meer soorten, maar deze bacteriën worden het meest gevonden. En dat zijn dus niet de virussen die echter, uit gemakzucht door artsen, het meest genoemd worden.


Haemophilus influenza:
Deze bacterie heeft de eigenschap, diep in het weefsel te kunnen doordringen, als deze de kans krijgt.
Bij 75% van de mensen worden deze bacteriën in de keelholte gevonden, zonder ernstige klachten van de lagere luchtwegen te veroorzaken.
Vanzelfsprekend zijn deze patiënten echter niet gezond. Er is een chronische ontsteking op te sporen! En meestal is dit amandelweefsel.
Belangrijkste klacht:
Vatbaar voor zgn. verkoudheden, beginnend met wat keelpijn. Dit zal duidelijker optreden bij weerstand-vermindering en/of toename van de hyperreactiviteit van de slijmvliezen. Bij dit laatste komen er dan meer klachten bij zoals hoesten en benauwdheid.

Staphylococcus aureus:

Ook deze bacterie wordt bij zeer veel mensen in de keel gevonden.
Meestal verklaren artsen dit een normale bevinding dat geen behandeling vereist.
Maar goed is anders!
De bacterie veroorzaakt veel tandvleesontstekingen en ook acné rond de mond.
Deze bacterie zit meestal chronisch in ziek amandelweefsel.


Conclusie : Veel ziektes zijn het gevolg!

Er is een chronische infectiehaard ergens in de bovenste luchtwegen aanwezig die over het algemeen niet behandeld wordt.
De klachten ervan zijn zeer beperkt. Plaatselijke pijn is er wel geweest maar nu niet meer mogelijk. Er is wel meer slijmvorming. Ook vage hoofdpijn, en meer verkoudheden. Ook oorsuizen kan hierdoor ontstaan zijn.

Kriebel in de keel kan lijden tot hoesten waardoor zgn. bronchitis kan ontstaan.
Door het chronisch inslikken van pus kunnen maag-darmpathologie zoals het prikkelbaredarmsyndroom(PDS) en voedingsintolerantie ontstaan. Ook wordt ADHD in dit verband gebracht.
Speeksel in de mond is door deze ziekte altijd geïnfecteerd!
Door het insmeren van vies speeksel rond de mond kan acné ( huidinfectie!) ontstaan.
Ook dauwworm op de wang kan hierdoor geïnfecteerd raken.
Er zou meer aandacht moeten komen voor het speeksel, en niet vanuit de Tandheelkunde. De tandvleesontstekingen worden behandeld met gebitsreiniging, maar de oorzaak wordt vaak niet behandeld, en kan dus komen door chronische ontstekingen in dit gebied.

Speekselonderzoek kan nuttig zijn om b.v. tanderosie aantepakken. Het tandglazuur lost op door zuur veroorzaakt door b.v. citrusvruchten die zuur zijn.

Bacteriën die erin aanwezig zijn wijzen op een ontsteking aldaar maar meer in de tonsillen dan in het tandvlees.

Verminderd speeksel wijst meer op een algemene ziekte waarbij te weinig vocht wordt geproduceerd. De oorzaak hiervan kan gezocht worden in de voeding, maar vooral in het medicijnengebruik. Moeten deze medicijnen wel gebruikt worden dan is het advies de speekselproductie in de mond te stimuleren door op suikervrije kauwgom te kauwen met een smaakje van zure vruchten of pepermunt. Maar vooral door regelmatig kleine slokjes water in de mond rond te draaien of te sprayen.

Vóór dat tot deze behandeling wordt overgegaan moet dus eerst de oorzaak van vermindert of teveel speeksel worden opgespoord. De geïnteresseerde KNO-arts is daar de aangewezen arts voor!
Kwijlen treed op wanneer het teveel gevormde speeksel niet kan worden doorgeslikt.

Bij kinderen is dit door te grote tonsillen die achterin de keel de ruimte bijna afsluiten.

Mensen die slapen met open mond en vooral degenen die snurken kunnen ook veel slijm hebben wat niet wordt doorgeslikt. Dan wordt het tijd een goed keelonderzoek te laten verrichten.


Antibiotica helpen deze infecties niet geheel te bestrijden. Er blijven kleine infectiehaarden achter! Dit gif dat via de bloedbaan wordt aangevoerd kan holtes niet bereiken. Juist aldaar bevinden zich vaak de bacteriën.
De holtes bevinden zich in de neusbijholten, en ook in de amandelen. Deze laatste zijn te vergelijken met een spons waarin veel gangetjes en gaten aanwezig zijn.

Een goede behandeling waarmee zeer veel artsen (ook in de alternatieve geneeskunde) zich bezig houden is weerstand-verbetering.
Dit is natuurlijk perfect. En meestal noodzakelijk!

Uiteindelijk is de beste behandeling : operatief verwijderen. Zoals U ook doet bij het uitdrukken van een puistje.
Zie
verder : chronische tonsillitis, chronische sinusitis.

2. Huid: Acné en Eczeem
Patiënten die chronisch ontstekingen vertonen, zoals acné, veel puisten, eczeem dat ontstoken is geraakt, sterke reacties op muggen- of wespensteken, blijken ook vaak chronische infecties elders in het lichaam te hebben. Met andere woorden, zij hebben een te actief afweersysteem
Verwijdering van deze infectiehaarden kan dan vaak sneller tot genezing lijden, dan behandeling met allerlei zalven met het gevaar dat er veel littekens ontstaan.

Het probleem is dat huidartsen slecht samenwerken met andere specialismen!
In publicaties is deze behandeling wel aanbevolen!

Verder brengt U Uw klachten niet goed! U heeft last van teveel verkoudheden en U kan b.v. niet door de neus ademen! Een reden om dit te melden en misschien het verband zelf aan te geven met de huidaandoening.


Voorbeeld:  
Als acné veroorzaakt wordt door het insmeren van vies speeksel (het gevolg van ontstoken amandelen) rond de mond, dan is verwijdering van de tonsillen de oplossing.
Eczeem dat ontstoken is betekend dus dat de huid vol wondjes zit!

Genezing kan alleen ontstaan als de wondjes niet meer worden open gekrabt en de huid de kans krijgt door rust weer geheel te genezen.
Zijn de wondjes te rood, dus de strijd van het afweersysteem te sterk, dan moet getracht worden de chronische ontstekingshaard te vinden en te verwijderen.

3. Elders in het lichaam:

Chronische ontstekingen kunnen verder overal in het lichaam voorkomen.Wij noemen: galblaas, blinde darm, baarmoeder, prostaat en nieren.
Behandeling aldaar wordt ook noodzakelijk gevonden!


Ga Terug

Zie adviesallergie: Welkom