Koorts en Middenoor

Koorts is een gezonde reactie van het afweersysteem!


Vaak zijn bij kinderen dan de oortjes ontstoken!

Maar:  Oorpijn + goed gehoor =  keelpijn

Dus dan zijn de Amandelen ontstoken!

Geen koorts meer en toch ziek dan is de ziekte chronisch geworden.

 

Waarom worden wij ziek? Veel ziekteverschijnselen zijn een teken van gezondheid. Koorts, overgeven, diarree, vermoeidheid en pijn zijn ingebouwde mechanismen die ons wel een ziek gevoel geven, maar in feite ons beschermen tegen ziekteverwekkers of het uit balans zijn van het lichaam.
Na deze reacties krijgt het lichaam weer rust.

Koorts is een gezonde reactie
van ons afweersysteem op het binnendringen in het weefsel van lichaamsvreemde stoffen zoals bacteriën en giffen. Koorts is dus een signaal dat er iets mis is en het lichaam bezig is dit te herstellen.


Hoge lichaamstemperatuur
helpt het immuunsysteem om indringers te bestrijden. Dit systeem is instaat miljoenen indringers te herkennen en uit te schakelen. Een bijkomend voordeel is dat bij een hogere temperatuur virussen zich minder snel vermenigvuldigen en bacteriën in hun groei geremd worden. Zie ook: Verkoudheid

Koortsbestrijding kan dus verkeerd werken!
Treden deze koortsreacties niet meer op, en voelt men zich niet lekker, dan moet men zich ongerust gaan maken dat er mogelijk een chronische ontsteking ergens aanwezig is of het immuunsysteem niet goed meer werkt.
Zie:
chronische ontstekingen


Koorts bij kinderen:

Koorts komt meer voor bij kinderen dan bij volwassenen omdat kinderen voor het eerst in aanraking komen met de koortsverwekkende stoffen, en dan dus sterker reageren.
Bij kinderen zijn de infecties bijna altijd te vinden in de bovenste luchtwegen en de zijkanalen naar de oren.
Dus niet in de longen!

Veel zogenaamde oorontstekingen zijn: Keelontstekingen. De pijn zit in de keel, maar wordt gevoeld aan de oren.

De oorzaak van oorontstekingen moet gezocht worden in de keel!

 

De fopspeen kan tot gevolg hebben dat het kindje meer oorontstekingen krijgt.

De oorzaak moet gezocht worden in het zuigen waardoor de keel meer geirriteerd wordt en de amandelen dan groter worden. Het gevolg daarvan is dat de buis van Eustachius wordt aangetast en daardoor de oortjes minder goed functioneren.

 

De oorinfectie ontstaat als volgt:

Het begint met een ontsteking achter in de neus of keel in het lymfatisch weefsel dat daar aanwezig is. Dit zijn de Neus/ en Keel amandelen. Dit weefsel - vol gangetjes en gaatjes - kan gemakkelijk beschadigd worden, waarna bacteriën de kans krijgen binnen te dringen en een reactie van het afweersysteem op te roepen.

Deze beschadiging kan komen door een slangetje dat na de geboorte door de neus wordt ingebracht en later door neusdruppels en snuiten.
Door de reactie wordt de omgeving van de amandelen ook verdikt met als gevolg minder functioneren van de neus en de buis van Eustachius. Zo ontstaat O.M.E. ( Otitis media met effusie ) ook wel lijmoortje genoemd.

Door snuiten( drukverhoging) kan vocht met eventueel bacteriën in de Middenoorruimte terecht komen, waardoor deze onder druk komt te staan en het trommelvlies bol gaat staan. Dit geeft koorts, pijn en vermindert gehoor.

Oorpijn en wel een goed gehoor:

  Dit is alleen een ontsteking in de keel- of neusamandelen. Dan hoeven de oortjes dus niet te worden onderzocht!

 

De pijn wordt dan veroorzaakt door de keelontsteking en is onderzoek van de keel gewenst.

 

 

 

 Goed onderzoek door de arts blijft vaak achterwege!

 

 

Antibiotica?

Meestal wordt het kind behandeld met een antibioticum. Of dit goed is, mag betwijfelt worden.
Of de eigen afweer dan geholpen wordt en of dan juist niet de ontsteking ingekapseld zal worden is te vraag, en moeilijk te bewijzen.
Meestal stabiliseert de situatie wel weer en houdt het kind wel een “vol” oortje over. Dit is O.M.E.
Het kind hoort dan minder, is wat onrustiger vanwege het vervelend gevoel in de oortjes, en slaapt meestal ook onrustiger. De conditie gaat dan langzamerhand achteruit. Het beleid van de artsen is meestal afwachten. Dus dat het oortje spontaan herstelt. Meestal zullen de amandelen wel ontstoken blijven en dus verkoudheidsklachten geven. Zie: verkoudheid en chronische ontstekingen. Vaak wel een reden om de amandelen te behandelen.

Op 4 jarige leeftijd heeft 80% van de kinderen één of meer episoden van otitis media met effusie doorgemaakt.

Meestal is het dus het beste om de koorts te accepteren, zorgen dat de weerstand zo goed mogelijk blijft, of beter nog wordt verbeterd.

Dus het kind rustig houden, laten slapen en liefst (indien mogelijk) geen medicijnen geven. Dus ook geen neusdruppels! Krijgt het kind geen rust dan moet daaraan wel wat gedaan worden. 
Daar door de koorts vocht wordt verloren, is het ook van belang om veel water te drinken.

Vanzelfsprekend mag de koorts niet te hoog worden!

Als binnen 3 dagen geen verbetering is opgetreden dan moeten er wel maatregelen worden genomen.

Vroeger werden de oortjes doorgeprikt, waardoor de pijn direct afnam, en de pus verwijderd kon worden.
Dit gebeurt nu niet meer, vanwege het gebruik van antibiotica dat ook zou helpen.
De KNO-arts heeft het voordeel dat deze niet meer direct lastig gevallen wordt.

Conclusie:

  • Het medicament heeft een afkapselend effect, met het gevaar dat de ziekte chronisch wordt.
    Ook blijft meestal het secreet in het middenoortje zitten. Met als gevolg dat het kind minder hoort. 
    Deze wijze van behandeling heeft tot gevolg gehad dat er meer trommelvliesbuisjes worden gezet en mogelijk meer andere ziektes ontstaan.
    De onwel gevoelens van het kind, met minder goed slapen, geven een verminderde weerstand. Met meer kans op snotteren van groen secreet, hoesten en daardoor benauwdheid, met kans op astma.
    Het is dus de vraag of de tegenwoordige behandelingsmethode wel juist is.
                            

Algemene Conclusie :

  1. Koorts is gezond in de kinderjaren.
  2. Geen koorts is mogelijk het gevolg van een slecht functionerend afweersysteem.
  3. Kinderen met koorts hebben meestal een oorontsteking, maar ook last van de amandelen.
  4. Aanvankelijk koorts en later niet meer is meestal een bewijs dat de ziekte chronisch is geworden.
    Behandeling is dan noodzakelijk. Maar de behandelend arts moet overtuigd worden!


Ga Terug

Zie adviesallergie: Welkom