Een goede neusfunctie met ademhalingstechniek veroorzaakt een gezonder lichaam

Ademhaling behoort door de neus te gaan! Mondademhaling is ongezond!


De neus: het meest verwaarloosde orgaan van het menselijk lichaam.
               Zowel de patiënt als de dokter vergeten hier aandacht aan te schenken.
               Is het slijmvlies in de war dan noemen wij dit "Verkoudheid".

               Per dag wordt ongeveer 3 liter snot geproduceerd.

               Afhankelijk van de bouw van de neus en de lichaamshouding loopt dit naar achteren de keel in of
               naar voren de neus uit. En wordt dan vaak verkeerd uit gesnoten. Slik het gewoon door!




Functioneren de slijmvliezen niet gezond, dan spreekt men meestal over "verkoudheid".
Dit is onjuist.


Plastische ingrepen aan de neus verpesten vaak de functie.

Medicamenten, ingebracht in de neus, en het snuiten maken meer ziek dan gezond.


De Bril op de neus kan het goed functioneren van de neus belemmeren.

B.v. Uitwendig: Bloemkoolneus (rhinophym) en Rosacea

       Inwendig:  Verstopte neus.

Het karakter van de mens weerspiegeld zich in de neus.
(De Romeinse neus duid op wilskracht, de Griekse neus op verfijning en de Joodse neus op list.)

Om meer begrip te krijgen over het functioneren van de neus,
hebben wij het volgende artikel geschreven.

 

Ik ben Yvonne's neus.

Ik ben misschien niet zo fraai gebouwd, maar in feite ben ik het meest ingewikkelde orgaan van Yvonne. 
Ik knap klusjes voor haar op waar zij geen flauw vermoeden van heeft.
Ik ben die bobbel die uit het midden van Yvonne's gezicht omhoog steekt: haar neus.
Zij maakt zich dik over haar ogen, haar oren en haar eten, maar is geneigd mij alleen maar als een lastpot te beschouwen. Op winterse dagen druip ik, ik nies op het verkeerde ogenblik, ik raak verstopt bij verkoudheden en heb de neiging om bij ongelukken de eerste klap op te vangen. 
Zelfs bij de geboorte zit ik vaak al ingeklemd, waardoor ik dan al word gebroken.

Ik krijg het deksel op me als Yvonne het onderste uit de kan wil hebben
De deur wordt voor me dichtgegooid en er is niets gemakkelijker dan mij voor een ander op te halen
Fraai gebouwd ben ik niet. Ik lig ingeklemd tussen het dak van haar mond en haar hersenen. 
Eigenlijk besta ik uit twee neuzen, want ik word door een septum of tussenschot in tweeën gedeeld. 
Boven Yvonne's mond zit een nogal grotachtig interieur, mijn werkkamer. Ook heb ik kleine holtes in de beenderen aan weerskanten: in de wangen, in het voorhoofdsbeen boven de ogen, in de wand die mij van de ogen scheidt en aan de achterkant van mijn hoofdholte.Bij elkaar heb ik 16 van die holtes. 
Deze holtes dragen iets bij aan de vochtproductie dat ik nodig heb om de lucht te bevochtigen. 
Ze hebben enige invloed op het timbre van Yvonne haar stem en zij maken haar schedel wat lichter. Maar hoofdzakelijk veroorzaken deze holten moeilijkheden. Door te hard snuiten kan er snot met bacteriën naar binnen glippen, waar zij reacties van het afweersysteem kunnen oproepen en waardoor de nauwe verbindingskanaaltjes die naar de holtes gaan verstoppen. Dan kan Yvonne rekenen op narigheden met hoofdpijn.

Soms ben ik wel eens jaloers op anderen, zoals een wipneusje. Het slijm wordt bij hen (wel een halve liter per dag ) direct afgevoerd naar de keel, waardoor zij nooit gesnoten hoeven worden en dus minder kans op een echte verkoudheid hebben.

Gelukkig is Yvonne tevreden met mij. Ik zie veel collega’s die verbouwd worden omdat zij lelijk gevonden worden.
Vaak weten die mensen niet hoe dan de functie die wij hebben verpest worden. Want wij verdienen meer aandacht! 
Wij knappen klusjes op waar velen geen flauw vermoeden van hebben.

Onze voornaamste taak is het reinigen en voorbehandelen van de lucht voor de longen waardoor die niet ziek hoeven te worden. 
Elke dag moet ik zo’n 15 kubieke meter lucht behandelen.

Bevochtiging
Yvonne mag het dan fijn vinden om op een koude, droge dag te gaan skiën, haar longen willen helemaal geen droge vrieslucht. Ze willen wat je zou verwachten op een vochtige zomerdag, met een relatieve vochtigheid van 75 tot 80% en een temperatuur van goed 30 graden! Want dan hoef ik weinig te doen voor de longen.
En is ze dan aan het skiën dan klaagt ze over een verkoudheid!

Een luchtbehandelinginstallatie die u kan kopen voor een gemiddelde kamer is ongeveer zo groot als een koffertje.
De mijne is samengeperst in mijn werkruimte van ongeveer een decimeter lang.
Voor mijn bevochtigingstaak scheid ik ongeveer een liter vloeistof per dag af. En daar merkt Yvonne niets van.
Door een goede uitademing raakt Yvonne dit vocht ook weer kwijt zonder dat hij moet hoesten of snuiten.

In de auto kan Yvonne, als het te warm is, de airconditioning aanzetten. Dan wordt de lucht zeer droog gemaakt.
Het gevolg is dat ik het in de auto plotseling zeer druk krijg. Mijn slijmvliezen zwellen op en ik raak dus verstopt.
Yvonne vertelt dan dat zij hierdoor verkouden is geworden. Dat is natuurlijk niet het geval. Maar gaat Yvonne mij nu nog meer irriteren, dus b.v. snuiten, dan kan het er wel van komen.

Verwarming:
Ook het verwarmen van de lucht die Yvonne inademt is een hele opgaaf. Ik doe dat hoofdzakelijk met mijn neusschelpen. 
Van elke zijwand van mijn neusgaten steken drie van zulke kleine botdeeltjes naar voren; de grootste zijn ongeveer 3 cm lang. 
In feite zijn het kleine radiatoren. Ze zijn overtrokken met zwelweefsel met een relatief enorme doorbloeding: de stoom voor mijn radiatoren.

Bloed stroomt als regel van kleine slagaderen uit door een bed van haarvaten naar de aderen. In mijn neusschelpen zijn de haarvaten verbonden met de kleine reservoirtjes van mijn zwelweefsel. Naarmate er meer bloed in wordt gepompt, beginnen de reservoirtjes op te zwellen. Dat gebeurt wanneer Yvonne koude lucht inademt: ik zwel dan op en zorg voor een groter verwarmingsoppervlak.

Een probleem is dat Yvonne vaak dan denkt dat hij verkouden is en dan soms allemaal middeltjes gaat gebruiken en mij gaat snuiten, afvegen of ophalen. 
Dan wordt de verwarmingsfunctie helemaal verpest.

Reiniging:
Een andere taak van mij is de longen te voorzien van lucht die vrijwel volledig bacterievrij is en ontdaan van scherpe korreltjes, rook en andere prikkelende bestanddelen.  

Terwijl het ruwe schoonmaakwerk wordt gedaan door de haren in Yvonne's neusgaten, doet het slijm het belangrijkste werk door als een soort vliegenvanger de bacteriën, virussen en stofdeeltjes die langs komen bij de ademhaling vast te houden. In hoofdzaak is dit kleverig slijm, geproduceerd door het sponzige rode vlies dat mijn doorgangen bekleedt. Natuurlijk kan ik deze slijmlaag niet zo maar laten zitten. Dan zou binnen een paar uur de verontreiniging compleet zijn. Daarom produceer ik elke twintig minuten een nieuwe, schone slijmdeken. Om het oude slijm te verwijderen beschik ik over een leger van microscopische bezems in de vorm van trilhaartjes. Die ragfijne haartjes slaan het laagje in snel tempo naar de keel, om daar te worden doorgeslikt, waarna ze langzaam hun oorspronkelijke stand hernemen. De meeste ingeslikte bacteriën en virussen worden door het sterke maagzuur vernietigd. Mijn onvermoeibare trilhaartjes maken een stuk of tien veegbewegingen per seconde.

Natuurlijk is Yvonne zich niet bewust van die dag en nacht doorgaande activiteit. Maar door mijn goed functionerende slijmlaag die als een natuurlijke afweer werkt krijgen de indringers niet de kans dieper in mijn slijmvlies door te dringen en zo een verkoudheid of luchtwegziekte te veroorzaken.

Maar op een koude dag krijgt zij het opeens in de gaten, want kou veroorzaakt een gedeeltelijke verlamming van mijn trilharen, een overproductie van slijm, en zoals reeds beschreven, zwelling. Zij kan dan gaan denken dat zij verkouden wordt. 
Het is dus dom als Yvonne dan gaat snuiten of ophalen of neusdruppels gebruiken omdat zij dan mijn slijmlaag beschadigt en echt verkouden wordt!
Ik kan dit niet genoeg herhalen!

Ademhaling:
Als Yvonne goed haar best doet ademt zij met haar middenrif. Een flinke spier tussen borst en buik. Door deze goed te bewegen wordt de schone lucht via mijn holten diep in de longen gezogen, alwaar de Zuurstof worden afgegeven, en de vuile lucht weer worden opgenomen en vervolgens via mij weer wordt uitgeademd. Ook wordt dan, zoals ik reeds beschreef, het vocht uit de longen weer verwijderd en hoeft Yvonne niet te hoesten.

Nachtrust:
Bij een goede ademhaling snurkt Yvonne waarschijnlijk niet.

Snurken betekent lawaai maken, slijmvliezen irriteren, en minder effectief zuurstof binnen halen waardoor vermoeidheid ontstaat. ’s Morgens wordt er dan meer gesnoten en gehoest.

Daar ik ook wat rust moet krijgen, gebruik ik in het algemeen maar één helft voor mijn zware taak. Het gevolg is dat de andere helft niet hoeft te werken. 
Deze helft zwelt bij zijligging wel wat op door de zwaartekracht en zit dus dan meer dicht.
Slaapt Yvonne op haar zijde, hetgeen ook het beste is, gaat zij zo liggen dat zij met mijn open kant boven ligt. Wel wissel ik om de vier uur van functie en moet Yvonne dan dus even op de andere zijde draaien. Dit is goed voor de longen en heeft het voordeel dat er minder verkrampte spieren ’s morgens zijn.

Ik zorg dus ook voor een goede nachtrust!

Reuk:
Mijn andere grote taak is natuurlijk het ontdekken van geuren. Zoals de meeste mensen kan Yvonne 4000 verschillende geuren onderscheiden. Bij een werkelijk zeer goed functionerende (meestal grote) neus zijn dat er zelfs 10.000. Aangezien het leven zelden van mij afhangt, blijft mijn prachtige vakmanschap, nauwelijks gebruikt, op de achtergrond. 

Als Yvonne doof en blind geboren was, had zij mijn enorme mogelijkheden wel onderkend. Als een van de voornaamste identificatiemiddelen had ik dan alleen op de geur af mensen, kamers en huizen kunnen herkennen, zoals veel dieren wel doen.

Hoe neem ik geuren waar? Tegen het plafond van mijn 2 werkkamers draag ik een vlekje geelbruin weefsel, kleiner dan een postzegel. In elk vlekje bevinden zich ruwweg 10 miljoen receptorcellen die elk zes tot acht zintuighaartjes dragen. 
Die hele apparatuur is verbonden met Yvonne's hersenen op een paar centimeter afstand....

Dat is dan de installatie. Maar daar is niet mee verklaard hoe Yvonne de geur van een biefstuk in de koekenpan identificeert. Daar bestaan alleen theorieën over.
Het is bekend dat alles wat geurt moleculen uitstoot. Warme uiensoep strooit er massa’s rond, koud staal vrijwel geen. 
Volgens een theorie kunnen mijn receptoren de vormen en afmetingen van uiteenlopende moleculen onderscheiden. 
Het verschil wordt op de een of andere manier geregistreerd en er wordt een vleugje elektriciteit opgewekt en naar de hersenen gezonden. Het elektrische signaal wordt door Yvonne's hersenen herkend
Zo komen de hersenen tot een conclusie: het is azijn, of een hyacint of brandend rubber.

Automatisch snuffel ik altijd aan Yvonne's eten voordat zij eraan begint, en bescherm haar daarmee tegen bedorven voedsel dat haar kan vergiftigen. Veel van Yvonne's eetplezier krijgt zij door mij. Laat mij een in de pan sputterende biefstuk ruiken en ik jut de speekselklieren op die haar het water in de mond doen lopen en haar spijsverteringssappen doen vloeien. 
Zoals Yvonne heeft opgemerkt, worden mijn vermogens door ziekte afgestompt, bijvoorbeeld als zij echt verkouden is. 
Dan heeft haar eten geen smaak en verliest zij eetlust en gewicht. Zonder mijn aanmoediging wordt zij een trage eter.

Spraak:
En dan nog iets. Yvonne heeft een prettige stem. Dat heeft zij voor een deel aan mij te danken. Ik draag bij tot de resonantie. Als zij haar neusgaten dichtknijpt terwijl zij praat, hoort zij waarschijnlijk zelf wat een verschil ik maak.

Ziektes:
Aangezien ik het minst beschutte orgaan van het lichaam ben, is het geen wonder dat ik het doelwit ben van een grote verzameling kwalen.
Bepaalde microben, met name syfilis en tuberculose, kunnen mijn kraakbeen aantasten en mijn vorm verwoesten.

Is mijn slijmvlies beschadigd (b.v. door hard snuiten ) en/of mijn algemene weerstand slecht, dan kunnen bacteriën en virussen binnen dringen en een reactie van het weefsel (meer slijm en zwelling) oproepen.
Dit gebeurt om deze indringers zo snel mogelijk te verwijderen.
Dan
ben ik echt verkouden!

Allergenen (stuifmeel en stof), tabaksrook en nog veel meer stoffen kunnen mijn slijmvliezen prikkelen.Dit nog meer als ik in slechte doen ben of allergisch op die prikkels reageer.

Op mijn slijmvlies kunnen zich poliepen vormen: kleine “paddestoelen” die in grootte variëren van een erwt tot een druif. 
De oorzaak is meestal dat Yvonne haar neus veel te hard snuit!
De poliepen kunnen de luchtdoorgang blokkeren of de bijholtekanalen verstoppen en aldus verschillende klachten veroorzaken.

Voelt Yvonne zich "verkouden" dan wil zij zo spoedig mogelijk mij weer open krijgen en goed laten functioneren.
Toch gaat Yvonne dan meestal dom doen ! In plaats van mij even de kans te geven de reactie zelf op te lossen gaat zij allerlei grapjes bedenken.
Bijvoorbeeld hard snuiten. Naast mij daardoor zeer onrustig te maken waardoor ik nog meer slijm maak, kan zij dan ook nog de aanvallers mijn bijholten en, via de buizen van Eustachius, naar de middenoren blazen. Zo kan een sinusitis of een oorontsteking ontstaan.

Ook kan zij haar toevlucht nemen tot neusdruppels of gaan stomen waardoor mijn weefsel gaat krimpen en het juist het meer aangevoerde bloed met afweerstoffen doet afnemen en zo dus mijn genezingsreactie doet verminderen. 
Het is dan wel even fijn voor Yvonne dat ik open ben, maar na enkele uren komt er een reactie van mij en zwel ik nog meer op en produceer nog meer slijm.
Dus was Yvonne weer dom en heeft zij mij niet geholpen met de genezingsactie. 
Beter is het dan dat zij eens wat vroeger naar bed gaat en dus haar algemene conditie verbetert en mij niet irriteert.
Want ik moet mijn werk goed kunnen doen!

Ouderdom:
Yvonne is nu bijna 65 en mijn gevoeligheid wordt een beetje minder. De koffie ruikt niet meer zo goed als vroeger en andere luchtjes lijken niet meer zo vies. Dat is heel normaal. Het is op een bepaald punt in de ontwikkeling van de mens misschien een handicap geweest, maar tegenwoordig niet meer. Ik zal mijn taak voor Yvonne blijven verrichten tot ik haar laatste ademtocht reinig en verwarm. En ter verdediging van mijn nederige status zou ik er aan toe kunnen voegen dat ik mijn taken op Yvonne's oude dag veel beter zal vervullen dan haar ogen en oren. 

Maar dan moet Yvonne wel proberen haar middenrif ademhaling goed in stand te houden en een niet te dikke buik te krijgen.
Want de aanvoer van lucht met zuurstof moet goed zijn!

                                                                      ------------------

Adviezen:
Indien de neus gedurende zeer lange tijd niet goed kan functioneren, tracht dan verbetering te verkrijgen door:
De oorzaken  van de afwijking op te sporen.

Dit kunnen zijn :

  • Te nauw gebouwde ingang van de neus.
  • Allergie.
  • Te hard snuiten, ophalen, keelschrapen, niesen en hoesten.
  • Scheef neustussenschot of gehele neus
  • Ontstoken neus-en/of keelamandelen
  • Groei van poliepen
  • Ontstekingen in de neusbijholten
  • Lokaal medicamenten gebruik
  • Verkeerd brilmontuur op de neus.

 

Een goede behandeling is bij:

Te nauwe ingang van de neus:  Probeer de "Nozovent".

Allergie :

  1. Vermindering prikkels.
  2. Desensibilisatie, indien nog mogelijk.
  3. Antihistaminica op het juiste moment ingenomen.
  4. Voeding aanpassen.

Mechanische Irritatie: 

Snuiten, ophalen, keelschrapen, afleren.

Scheefstand:

Laat de fout door operatie herstellen.

Chronisch ontstoken amandelen:

Verwijderen!

Poliepen:

  1. Verwijderen.
  2. Daarna mechanische irritatie afleren.

Ontstekingen in de bijholten:

  1. Langdurig spoelen!
  2. Operatief verwijderen.

Medicamenten:

  1. Alleen Oraal toegediende medicamenten.  

Verkeerd Brilmontuur:

Door uitwendige druk hoog op de neusrug kan de functie van de bloedvaatjes verstoord worden.

Zo kan de neus er meer rood uit gaan zien. Dit heet Rocacea

   De bril is afgezet!

 

Loopt dit volkomen uit de hand dan kan de zogenaamde "Drankneus" ontstaan(heeft niets met drank te maken!):       


 

 

 

De medische term is Rhinophym.

 

Door uitwendige druk van de bril wat lager op de neus kunnen de neusvleugels dicht gedrukt worden waardoor verstopping en irritatie van de slijmvliezen kan ontstaan.

Dus genoeg reden goed op het brilmontuur te letten bij aanschaf. De zeer verschillende neuzen maken dit vaak tot een groot probleem. De Opticien heeft er meestal weinig aandacht voor!

Ga Terug

Zie adviesallergie: Welkom